Fund da Tundavala to ogromna przepaść o długości około 1200 m położona w Serra da Leba, 18 km od Lubango, w prowincji Huila w Angoli. To na klifach Tundavali kończy się Centralny Płaskowyż Angoli. Tutaj płaskowyż przekracza wysokość 2200 metrów i gwałtownie spada do około 1000 metrów, powodując oszałamiający spadek z kolosalnymi pęknięciami w górach. Stąd można podziwiać wspaniały krajobraz, który rozciąga się na dziesiątki kilometrów.
Jako obiekt geologiczny stanowi unikalny zapis odległych wydarzeń w historii Ziemi. Jest to najbardziej wysunięta na zachód dziedzina kratonu Konga i składa się z pięciu formacji: Tundavala, Humpata, Bruco, Cangalongue i Leba. Położona 18 km od miasta Lubango spektakularna szczelina Tundavala oferuje odwiedzającym zapierający dech w piersiach widok na płaskowyż Huila z Namibe na horyzoncie. Z tej ogromnej skalistej ściany, wielki płaskowyż ustępuje miejsca ogromnej pofałdowanej równinie, która rozciąga się aż do wybrzeża Atlantyku.
Ze względu na swoje wyjątkowe walory krajobrazowe stanowi przykład Dziedzictwa Geologicznego, zdolnego do pełnienia podwójnej funkcji: promowania edukacji w zakresie nauk o Ziemi, a mianowicie geokonserwacji, a jego walory krajobrazowe i estetyczne są jedną z najcenniejszych atrakcji województwo, przyciągając turystów, a tym samym przyczyniając się do rozwoju turystyki przyrodniczej, w szczególności dla geoturystyki. Każdy z ludów zamieszkujących region Tundavala kulturowo interpretuje krajobraz inaczej. Dla niektórych reprezentuje miejsce związane z płodnością samic, tłumaczone jako: „kukambetaili okamono lucito kalumoneka olukavamjawa kokatala kombeki alucapupulwa kocela” „Nie bij mojego dziecka”, lub z niemożnością wyjścia poza przepaść, co można rozpoznać po wyrażeniu: „Onculo yo uye konjenjelela” („Miejsce, w którym znajduje się koniec świata / otchłań”). Oprócz tych interpretacji Tundavala kojarzy się z innymi przedstawieniami przypisywanymi przez lokalne społeczności, takimi jak opowieści, pieśni, przysłowia, wierzenia i wspomnienia, które odnoszą się do elementów symbolicznych i scenicznych, które odzwierciedlają konflikty lub koncentrują się na wodzie jako źródle zasobów.
